Photo Essay
AB News – ဖေဖော်ဝါရီ ၂၄၊ ၂၀၂၆
ရက္ခိုင်ပြည်၊ မောင်တောမြို့နယ် မြောက်ပိုင်း၊ မေယုတောင်တန်းကြီးတွေရဲ့ အနောက်ဘက် တောင်ခြေမှာရှိတဲ့ “သီဟိုဠ်အေး” ဆိုတဲ့ မြိုတိုင်းရင်းသား ရွာလေးတစ်ရွာ ရှိပါတယ်။
ဒီရွာလေးဟာ ခေတ်တွေ ဘယ်လောက်ပြောင်းပါစေ ဘိုးဘွားပိုင်ရိုးရာတွေကို အမှတ်အသားမပျောက်အောင် တယုတယ ထိန်းထားကြတဲ့ ထူးခြားတဲ့ ရွာလေးတစ်ရွာပါပဲ။
သူတို့ရဲ့ တစ်နေ့တာ ရှင်သန်မှု စည်းချက်တွေကို အစကနေ အဆုံးအထိ မြင်တွေ့ရမှာပါ။ မြိုအမျိုးသမီး ငယ်လေးတွေဟာ သူတို့ကိုယ်တိုင် စိုက်ထားတဲ့ တောင်ယာထဲမှာ ဝါဂွမ်းဖြူဖြူလေးတွေကို လိုက်ကောက်ရင်း တစ်နှစ်ပတ်လုံး ဝတ်ဆင်မယ့် ရိုးရာဝတ်စုံအတွက် အစပြုကြပါတယ်။
အဲဒီကနေမှတစ်ဆင့် အမေတွေ၊ အဖွားတွေဆီက လက်ဆင့်ကမ်းရထားတဲ့ ဂျက်ခုတ်အတတ်ပညာနဲ့ ချည်မျှင်တစ်ပင်ချင်းစီကို အနုပညာမြောက်အောင် ရက်လုပ်ကြတာကို တွေ့မြင်ရမှာ ဖြစ်ပါတယ်။
မနက်ခင်းဆိုရင် စမ်းချောင်းလေးဆီက ရေကြည်အေးအေးကို ရိုးရာဘူးသီးခြောက်လေးတွေနဲ့ ခပ်ယူကြသလို၊ ဝါးအိမ်လေးပေါ်ကနေ ထွက်လာတဲ့ လက်ဆုံဆန်ထောင်းသံလေးတွေကလည်း ရွာလေးရဲ့ နိုးထလာမှုကို အချက်ပေးနေတဲ့ အေးချမ်းတဲ့ နှိုးစက်သံတစ်ခုလိုပါပဲ။
ရိုးရာကိုလည်း မစွန့်လွှတ်သလို ခေတ်ပညာဗဟုသုတတွေကိုလည်း ကြိုးစားသင်ယူနေတဲ့ အမျိုးသမီးငယ်လေးတွေရဲ့ မျက်ဝန်းမှာ အနာဂတ်အတွက် မျှော်လင့်ချက် အလင်းတန်းတွေကိုလည်း မြင်ခဲ့ရပါတယ်။
နေဝင်ရိုးရီ အချိန်ရောက်ရင်တော့ မိသားစုတွေ မီးဖိုဘေးမှာ ဝိုင်းဖွဲ့ပြီး လူကြီးတွေပြောပြတဲ့ ဘိုးဘွားပုံပြင်တွေကို နားထောင်ရင်း သူတို့ရဲ့ အစဉ်အလာတွေကို မျိုးဆက်သစ်တွေရဲ့ သွေးသားထဲအထိ လက်ဆင့်ကမ်းနေကြတာကတော့ တကယ်ကို ကြည်နူးစရာပါပဲ။
ဒီမေယုတောင်ခြေမှာရှိတဲ့ မြိုတိုင်းရင်းသားတို့ရဲ့ နေ့စဉ်ဘဝ နဲ့ ရိုးရာအမွေအနှစ်တွေကို တက်ဆက်ပေးလိုက်ပါတယ်။
Photo – Hein Tun /AB News